arrow_drop_up arrow_drop_down
15 november 2013 

Pringles, lekker? Of word je gewoon gemanipuleerd?

Pringles, lekker? Of word je gewoon gemanipuleerd?

Chips zijn van aardappels gemaakt, toch?

Als je denkt dat Pringles van echte aardappelen zijn gemaakt heb je het behoorlijk mis.
De Pringles Company heeft er alles aan gedaan om geen belasting over het “luxe voedingsmiddel” Pringles te hoeven betalen. Ze haalden hun eigen product onderuit door te zeggen dat er zo weinig aardappel in hun chips zat dat het technisch niet eens chips was.

Als er in Pringles geen aardappelen zitten, wat dan wel?

Pringles bestaat uit een substantie van:

  • rijst
  • tarwe
  • maïs
  • aardappelvlokken

Van deegachtige substantie tot Pringles.

Deze deegachtige substantie, doorloopt (ruwweg) de volgende stations:

  1. uitgerold in een ultra-dunne plaat
  2. door een machine in chip-koekjes gesneden
  3. in een vorm geperst
  4. de mallen bewegen door kokende olie,
  5. ze worden droog geblazen,
  6. bespoten met poeder van verschillende smaak sensaties,
  7. geteld, gestapeld en in de verpakking geschoven

Ik vermoed dat bijna iedereen die dit leest waarschijnlijk geniet van de smaak van de chips.

Echter, pringles zijn duidelijk een van de meest giftige bewerkte voedingsmiddelen die je kunt eten. En daarbij maakt het niet eens uit of ze nou zijn gemaakt van de werkelijke aardappelkrullen of niet.

Chips zijn verzadigd met kanker verwekkende chemische stoffen.

Een van de meest gevaarlijke bestanddelen in chips (niet opzettelijk toegevoegd), is een bijproduct van de verwerking.
We hebben het hier over Acrylamide (een kankerverwekkend stof die giftig voor het zenuwstelsel is).
Deze stof ontstaat als koolhydraatrijk voedsel wordt:

  • gekookt bij hoge temperaturen
  • gebakken
  • gefrituurd
  • geroosterd zoals bij BBQ’en

Veel voedingsmiddelen gekookt of verwerkt bij temperaturen boven 100 ° C, kunnen acrylamide bevatten (denk hierbij aan o.a. chips en friet).

Wat zit er in dat bruine laagje dat net dat extra geeft …

Als algemene regel kan je stellen dat de Acrylamide, wordt gevormd wanneer het voedsel zo wordt verhit dat een vrij droog en bruin/geel oppervlak ontstaat.

Daarom kan het worden gevonden in:

  • Aardappelen: chips, frites en andere gebrande of gebakken aardappel voedsel
  • Granen: broodkorst, toast, knapperig brood, geroosterde ontbijtgranen en diverse verwerkte snacks
  • Koffie, gebrande koffiebonen en gemalen koffie. Verrassend, koffiesurrogaten op basis van cichorei bevat in feite 2-3 keer meer acrylamide dan echte koffie.
  • Ontbijtkoek, brood.

Een kleine portie frites kan al 60 microgram acrylamide bevatten (tot ongeveer vijfhonderd keer meer dan de limiet die in de VS is toegestaan).
In 2008 werd een schikking bereikt toen chipsfabrikanten overeenkwamen het acrylamide gehalte in hun chips te verminderen naar het gehalte waarbij er geen kankerwaarschuwing op de zak hoefde (ondanks dat het nog steeds kankerverwekkend is). Het lijkt erop dat producenten alleen geld willen verdienen over de rug van de consument en hun gezondheid van minder belang vindt!

Een ‘verbazingwekkende’ uitslag (?)

Gedurende een drie jaar durend EU-project ontdekten de wetenschappers, dat acrylamide een bedreiging is voor de volksgezondheid maar dat je veel minder kans op gevaarlijke niveaus van de toxine binnenkrijgt wanneer je zelf je voedsel bereid in vergelijking met industrieel of voeding zoals je dat bij een restaurant voorgeschoteld krijgt.
Er is geen ontkomen aan het feit dat de moderne plagen zoals kanker, hart-en vaatziekten, obesitas en diabetes een gevolg zijn van het SOORT voedsel dat we eten.

Lees hier het hele verhaal.

Begrijp je inmiddels wat ik bedoelde met de eerste zin ‘Pringles, lekker? Of word je gewoon gemanipuleerd?’ Want al die smaak sensaties maken contact met verschillende smaakreceptoren die allerlei signaaltjes naar je hersenen sturen. Als of je verdooft, als een soort zombie, die hele bus leeg eet.

Als je allerlei klachten hebt en je wilt daar iets aan doen, neem dan eens contact op, dan kunnen we daar eens naar kijken

Over de schrijver
Kanker gaf me de mogelijkheid om m'n hart (weer) te gaan volgen. Ik voel iets abnormaals en na de operatie bleek dat kanker te heten. Tijdens m'n bestraling, begin ik ook met de opleiding tot natuurgeneeskundige. Ik besluit m'n pad van ontwikkeling weer op te pakken. Het bleek dat ik aan de bestraling een enorme vermoeidheid overhield. Mijn doel werd duidelijk "weer 100 % vitaal worden" en dus ook m'n doelgroep. Mensen met chronische klachten. Ik blijf op zoek naar oplossingen om meer vitaliteit te verkrijgen en mijn kennis geef ik natuurlijk door aan de mensen die bij me op consult komen. Mijn interesses liggen bij: door motorrijden ontspannen, wandelen met de honden in de natuur, me laten inspireren door andere. Mijn werk en mijn vrouw zijn mijn grote passie.
Reactie plaatsen

Wij gebruiken cookies